DEPREMZEDELER YAŞADIKLARINI UNUTAMIYOR
Kahramanmaraş merkezli depremlerden sonra Mersin'e gelmek zorunda kalan depremzede vatandaşlar o günü unutamıyor
Hayat KoÅŸar: "Psikolojik olarak hepimiz çok kötüyüz"
"Her gün o deprem saati geldiÄŸi zaman direk uyanıyorum"
KahramanmaraÅŸ merkezli depremlerden sonra Mersin'e gelmek zorunda kalan depremzede vatandaÅŸlar, o günü unutamıyor. Kimi, devletin saÄŸladığı tesislerde kimisi ise tanıdıklarının yanında bu süreci atlatmaya çalışırken, halen yaÅŸadıklarını anlatırken gözleri doluyor. Depremzede Hayat KoÅŸar, hala depremi yaÅŸadıklarını belirterek, "Psikolojik olarak hepimiz çok kötüyüz. Her gün o deprem saati geldiÄŸi zaman direk uyanıyorum" dedi.
6 Åžubat'ta KahramanmaraÅŸ merkezli meydana gelen depremlerde 11 il büyük ölçüde etkilenirken, binlerce vatandaÅŸ hayatını kaybetti. Çok sayıda ev enkaz yığınına dönerken, yüzlerce vatandaÅŸ çevre illere gitmek zorunda kaldı. Depremin üzerinden 2 ay geçerken, depremzedeler hala yaÅŸadıkları kabul dolu o günü unutamıyor. Hatay'ın Antakya ilçesinden Mersin'in merkez Akdeniz ilçesine baÄŸlı Kazanlı Mahallesinde buluna kız kardeÅŸlerinin yanına gelen Hayat KoÅŸar ile Neval Dalgıç da o depremzedelerden sadece ikisi.
"Halen depremi yaşıyorum gibi hissediyorum"
YaÅŸadıklarını anlatırken gözleri dolan Hayat KoÅŸar, deprem sırasında Antakya’nın Kuzeytepe bölgesinde yaÅŸadıklarını söyledi. Deprem gecesi eÅŸi ve çocuklarıyla birlikte evde olduÄŸunu kaydeden KoÅŸar, “Kızım hastaydı o gün, bende onun yanında uyumuÅŸtum. Gece birden sallantılara uyandık. Her ÅŸey düÅŸmeye baÅŸladı. Ben ‘tamam dedim bizim mezarımız burada.’ EÅŸim oÄŸlumu uyandırmak için diÄŸer odaya geçti. Ben de kızımla onlar gelmeden dışarı çıkmadım. OÄŸlum ile eÅŸim içeride öleceklerse, bende beraber öleyim ki bir ÅŸey görmeyim düÅŸüncesindeydim. Evimiz müstakil ev olmasına raÄŸmen zor anlar yaÅŸadık. Balkon kapısından dışarı çıkabildik. Etrafta yıkılan evlerin enkazların üzerine basarak kaçtık. Daha sonra yakın akrabalarımızı dışarı çıkarmak için çalıştık. Halen depremi yaşıyorum gibi hissediyorum. Baktığım her yanda çığlıklar vardı, evler yıkıldı, elektrikler kesildi” diye konuÅŸtu.
“Deprem saati geldiÄŸinde hemen uyanıyorum”
Depremi bir an olsun unutamadıklarını vurgulayan KoÅŸar, “Her gün o deprem saati geldiÄŸi zaman direk uyanıyorum. Psikolojik olarak hepimiz çok kötüyüz. 2 üniversiteli öÄŸrencim var. Onların da psikolojisi kötü. Depremden 3-4 gün sonra hasta olunca Mersin’e hastane için geldik. Ondan sonrada zaten dönemedik. Biz tabiki geri dönmek istiyoruz. Orası bizim çok sevdiÄŸimiz memleketimiz. Orası 4-5 mezhebin yaÅŸadığı bir yer. Oraya döneceÄŸiz ama enkazlar kalkıp, başımızı sokabileceÄŸimiz bir ev olması gerekiyor. Hatay’ın yine eskisi gibi güzel olmasını diliyorum. Buraya geldik ama aklımız Hatay’da. Sevdiklerimiz orada. Memleketimize dönmek istiyoruz” ÅŸeklinde konuÅŸtu.
“Mezarımız burası olacak dedim”
Neval Dalgıç da Hatay’ın Antakya ilçesine baÄŸlı Kuzeytepe bölgesinde yaÅŸadıklarını ifade etti. Depremde evlerinin büyük hasar gördüÄŸünü söyleyen Dalgıç, “Zor canımızı kurtardık. Kapıyı kırarak dışarı çıktık. YaÅŸadıklarımızı artık anlatamıyorum. Deprem anında evin içinde duramadık, kapıya tutundum. Deprem durunca kaçmak için kapıya yöneldik ama orası çökmüÅŸtü. DüÅŸen taÅŸlarla kapıyı kırıp, çıkabildik. Kapı açılmayınca ben eÅŸime ‘eyvah mezarımız burada olacak. Odadan çıktık ama kapıdan çıkamayacağız.’ Kilidi kırarak çıkabildik” ifadelerini kullandı.
Dışarı çıkınca evlerden uzaklaÅŸmaya çalıştıklarını ifade eden Dalgıç, “Kendimize sığınacak bir yer bulduk ve öyle oturduk. Ä°kinci gün saÄŸ olsun kız kardeÅŸim bizi Mersin’e aldırttı. Ben 2 gelinim, kız kardeÅŸlerim de geldi. Evimizi orada yeniden yaparlarsa geri döneriz. Çok büyük bir ÅŸey deÄŸil sadece kafamızı sokabileceÄŸimiz bir yer istiyoruz. Burada nereye kadar kalabiliriz. Allah razı olsun bize burada yardımcı oluyorlar. Eskisi kadar olmasa da 1-2 odalı bir evimiz olsun razıyız” dedi.
